تعطيلات فرصت مناسبي را براي سفر  فراهم ميكند.و عده زيادي را راهي جاده هاي كشور به خصوص جاده هاي شمال كشور ميكند.

اما متاسفانه مردم توي سفر هم همچنان به خود فكر ميكنند و خود را مي بينند و نسبت به طبيعت و حيوانات بي توجه و در بيشتر مواقع آسيب رسانند.

اگر دقت كرده باشيد توي راه كنار جاده ها سگهاي گرسنه و آواره اي را مي بينيد كه واقعا نيازمند كمك هستند.

من هر بار قبل از سفر مقداري غذا براي سگهاي كنار جاده آماده مي كنم ، اينبار هم طبق معمول غذاي سگ ها را آماده كردم ولي تفاوت امسال با سالهاي گذشته و يا حتي چند ماه قبل اين بود كه تعداد خيلي بيشتري از اين حيوانات به كنار جاده آمده بودند ،  كه احتمالا به علت تخريب و از رونق افتادن روستاهاي محلي كنار جاده ( به خصوص منطقه آبعلي) حيوانات بيشتري گرسنه مانده و ناچار به حوالي جاده مي آيند و بدتر از آن تعداد خيلي زيادي جسد سگها در كنار جاده بود كه اين هم حكايت از رانندگي عالي و با دقت هموطنان عزيز دارد!!!

خلاصه كه اين حيوانات به قدري زياد و گرسنه بودند كه من تمامي غذايي را كه به همراه داشتم و هر خوراكي كه در ماشين داشتيم را دادم ولي باز تعداد زيادي بدون غذا ماندند.طفلكي ها نان خالي را هم با ولع مي خوردند.

نميدانم و نميتوانم بفهمم كه ساير همونطنان عزيز كه از تعجب چشمهايشان گرد شده بود و به ما نگاه ميكردند كه داريم به اين بيچاره ها غذا مي دهيم، چگونه مي توانند در كنار يك حيوان كه از گرسنگي ناي روي پا ايستادن ندارد بنشينند و كباب نوش جان كنند؟؟!!!!!

و تازه با تمسخر به ما نگاه كنند و وقتي از چند محلي ، كه ساكن آنجا بودند خواهش كردم كه كمي از پس مانده غذاي خود به اين بيچاره ها بدهند يا جواب ندادند و پوزخندي زدند و رفتند و يا گفتند دلتان خوش است خانوم!!!

و من در تمام طول راه و سفر به ياد چشمهاي غمگين اين سگهاي مهربان بودم كه بقدري ظلم ديده بودند كه اكثرا خيلي مي ترسيدن و فرار ميكردن و ما با سختي توجه شان را به غذا جلب ميكرديم.

حتي در بخشهايي از جاده كه مشغول راهسازي بودند و كارگاهي بر پا بود و از سگها به عنوان نگهبان استفاده ميكردند ، گويا بازهم حاضر نبودند كه حداقل حق الزحمه نگهباني را به سگها بپردازند !!! و آنها را به لقمه ناني مهمان كنند.

من توقع ندارم كه بقيه هم مثل ما قدم به قدم با ديدن يك سگ توقف كنند و پياده شوند و گاها در قسمتهايي از جاده خود را به خطر بيندازند و غذا بدهند ولي لااقل هر جا كه خود براي خوردن غذا توقف ميكنند مي توانند حيوان گرسنه اي را مهمان كمي از غذاي خود يا حتي پس مانده غذايشان كنند.با اينكار شايد وضعيت اين حيوانات بيچاره كه به حكم سرنوشت در اين مكان متولد شده اند و جايي ندارند و حتي دسترسي به زباله هم ندارند كمي بهبود يابد.

تو رو خدا به معصوميتي در چشمان اين سگهاي نازنين موج مي زند نگاه كنيد!چطور دلتان مي آيد به تنهايي از همه نعمتهايي كه براي تمام مخلوقات خلق شده اند لذت ببريد؟!!!

آنها هم سهمي از نعمتهاي خدا دارند ولي به جرم زبان بستگي حقشان همواره پايمال مي شود.

در عوض هنگام برگشت ۲۰ كيلو پاي مرغ خريديم و حسابي همه غذا خوردن و سير شدن !!!